„Historia magii” autorstwa Élipha Lévi jest pracą historyczną napisaną w połowie XIX wieku. Książka eksploruje złożoną i wielostronną naturę magii, analizując jej korzenie oraz rozwoj na przestrzeni dziejów – od starożytnych praktyk aż po współczesne interpretacje. Lévi przedstawia magię jako naukę i sztukę, umieszczając ją w szerszym kontekście duchowości i rozumienia człowieka. Wstęp do książki stanowi wprowadzenie do jego rozważań na temat magii; autor krytykuje powszechnie występujące mity, które łączą magię z prostymi trikami lub superstitiami. Twierdzi, że prawdziwa magia to głęboka nauka, mocno powiązana z filozofią i religią, a także z esencją boskości. Lévi podkreśla, że zrozumienie magii wymaga otwartej myśli i seriości podejścia; jego cel jest ujawnienie prawd o praktykach magicznych oraz ponawienie podkreślenia znaczenia wiary i rozumu w dążeniu do poznania. To stwarza podstawę dla dogłębszego badania historii magii oraz jej związków z różnymi kulturami i religiami.