کتاب «فرا آنجلیکو» نوشته جی. بی. سوپینو، روایتی تاریخی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این اثر به زندگی و دستاوردهای هنری فرا جووانی آنجلیکو، یکی از برجستهترین نقاشان عصر رنسانس ایتالیا، میپردازد. نویسنده به ماهیت متعهد و صمیمی او، آرامش عارفانه در هنرش، و تأثیر قابل توجهی که او در طول زندگیاش بر حوزههای معنوی و هنری داشت، میپردازد. در ابتدای متن، نویسنده به جنبههای افسانهای زندگی فرا آنجلیکو اشاره کرده و او را به عنوان یک شخصیت بسیار معنوی تصویر میکند که هنر خود را با دینداری و احترام پر کرده است. در ادامه، نویسنده به فرآیند خلاقانه آنجلیکو میپردازد؛ گفته میشود که قبل از شروع به نقاشی، او دعا میکرده و در حالتی از تعهد و عمق احساسات معنوی بود. این کتاب سالهای اولیه زندگی آنجلیکو را نیز شرح میدهد و به آموزشهای هنری او و تکامل دستاوردهایش از نقاشیهای کوچک تا کارهای بزرگ و شگفتانگیز، میپردازد. بخش ابتدایی این کتاب زمینهای مناسب برای بررسی عمیقتر آثار آنجلیکو و زمینه تاریخی زندگیاش فراهم میکند؛ همچنین نشان میدهد که ایمان و هنر در زندگی او به گونهای با هم تلفیق شده بودند.