„Fra Angelico” autorstwa J.B. Supino to historyczny tekst napisany na początku XX wieku. Praca ta dotyka życia i artystycznych osiągnięć Fra Giovanni Angelico, jednego z najwybitniejszych malarzy renesansu w Italii. Autor rozbiera jego pobożną naturę, mistyczną spokojność w twórczości oraz znaczący wpływ, jaki wywarł na duchowy i artystyczny świat w czasie swojego życia. Na początku tekstu autor zastanawia się nad legendarnymi aspektami życia Fra Angelico, przedstawiając go jako postać głęboko pobożną, która wypełniała swą sztukę pokorą i czcią. Opowieść rozpoczyna się od opisu jego procesu twórczego – według informacji autorów ten proces obejmował modlitwę oraz stan głębokiej pobożności przed rozpoczęciem pracy nad obrazem. Tekst przybliża pierwsze lata życia Fra Angelico, podkreślając jego edukację artystyczną oraz ewolucję twórczości – od iluminowanych manuskryptów po doskonałe obrazy i freski. Wstępna część tekstu stanowi dobrą podstawę do dalszego badania dzieł Fra Angelico oraz historycznego kontekstu jego życia, pokazując związek pomiędzy wierą a sztuką.