„Psychologia śpiewu” Davida C. Taylora to naukowe publikacje napisana na początku XX wieku. Celem tej pracy jest pokonanie rozdzielu między teoretycznym zrozumieniem a praktycznym nauczaniem w dziedzinie kultury głosu poprzez analizę i krytykę istniejących metod treningu głosu pod kątem psychologicznym i naukowym. Książka zajmuje się mechaniką produkcji dźwięku, fizjologicznymi aspektami głosu oraz elementami psychologicznymi niezbędnymi do skutecznego treningu. Na początku autor przedstawia złożoności nauki o kulturze głosu i wyraża zaniepokojenie niespojrzeniem pomiędzy ustalonymi teoriami a praktyką nauczania. Twierdzi, że choć anatomia i mechanika głosu są dobrze poznane, aspekty psychologiczne kluczowe dla skutecznego treningu często ignorowane są. Taylor podkreśla konieczność kompleksowego rozumienia procesu treningu głosu, obejmującego zarówno empiryczne obserwacje (poprzez uważne słuchanie śpiewaków), jak i stosowanie zasad psychologii, a nie wyłącznie mechanicznych metod. Pierwsze rozdziały książki stanowią podstawę do krytycznej analizy popularnych metod treningu głosu i proponują nowy kierunek, oparty na technikach imitacji oraz zrozumieniu psychologicznych aspektów śpiewania.