G. Elliot Smith tarafından yazılan “Ejderhanın Evrimi”, muhtemelen 20. yüzyılın başlarında kaleme alınmış ve eski mitolojik ve kültürel gelişmeleri bilimsel bir açıdan inceleyen bir eserdir. Eser, ejderha mitlerinin karmaşık kökenlerine odaklanmakta ve bunların özellikle Mısır’daki mumyafakasyon uygulamaları ile suyun yaşam verici nitelikleriyle olan bağlantılarını araştırmaktadır. Yazar, farklı medeniyetlerdeki tanrılar, mitler ve kültürel uygulamalar arasında ilişkiler kurarak geniş bir yelpazede konular ele almaktadır. Eserin girişi, John Rylands Kütüphanesi’nde verilen derslerine bir giriş niteliği taşımakta ve Smith’in ejderha mitolojisinin evrimiyle ilgili bir anlatı oluşturma amacını özetlemektedir. Smith, tütsü yakma ve sunular gibi önemli kültürel uygulamaların kökenlerini tartışmakta ve bunların genellikle varsayıldığından çok daha karmaşık bir geçmişe sahip olduklarını göstermektedir. Ayrıca, erken dönem medeniyetlerinin dini ve politik yapılarının büyük ölçüde pratik ihtiyaçlar ile yaşam, ölüm ve doğal dünyanın sembolik yorumlarından kaynaklandığını belirtmekte ve bu durumun ejderha mitolojisi ile insan kültüründeki önemlerinin daha derinlemesine incelenmesi için zemin hazırladığını vurgulamaktadır.