„Podstawy pochodzenia gatunków” Karola Darwina to naukowa publikacja napisana w pierwszych latach XIX wieku. Składa się z dwóch esejów, napisanych w 1842 i 1844 roku, które stanowią fundament teorii ewolucji poprzez naturalny dobór. W tekście rozpatrują się mechanizmy zmienności gatunków, zasady rządzące procesami selekcji zarówno u hodowanych, jak i dzikich organizmów, a także dowody na pochodzenie gatunków od wspólnych przodków. Wstęp do „Podstaw pochodzenia gatunków” zapoznaje czytelnika z rozmyślami Darwina na temat ewolucji, zaczynając od wpływów, które ukształciły jego poglad na zmienność gatunków. Tekst odzwierca się na wcześniejsze koncepcje Darwina dotyczące evolucji, oparte na różnych obserwacjach i naukowych debatach. Omawia znaczenie naturalnego doboru, zmienności oraz stopniowych transformacji gatunków w czasie, kontrastując je z praktykami selekcyjnego rozmnażania stosowanymi przez człowieka. W ogóle pierwsze części publikacji tworzą kompletną ramę, która podkreśla argumenty Darwina na rzecz teorii ewolucji i przygotowuje czytelnika do dalszych, bardziej detalicznych rozważań zawartych w esejach.