«Луньюй» Канфуцыя — старажытны кітайскі філасофскі тэкст, складзены ў перыяд Ваюючых царстваў (475–221 гг. да н. э.), які набыў канчатковую форму ў сярэдзіне дынастыі Хань. Гэты збор выказванняў і ідэй раскрывае вучэнне Канфуцыя пра маральнае ўдасканаленне, дабрадзейнасць і лідарства. Праз такія паняцці, як жэнь (дабрадзейнасць), сыноўняя пашана і лі (рытуальная прыстойнасць), тэкст прапануе бачанне этычнага жыцця і адказнага грамадзянства. На працягу больш як двух тысячагоддзяў яго ўплыў фарміраваў усходнеазіяцкую думку і каштоўнасці, ператварыўшыся з простага каментарыя ў адзін з цэнтральных твораў канфуцыянства.
Вікіпедыйная старонка пра гэтую кнігу: en.wikipedia.org/wiki/Analects