De “論語” van Confucius is een oude Chinese filosofische tekst die tijdens de Periode van de Strijdende Staten (475–221 v.Chr.) werd samengesteld en in het midden van de Han-dynastie zijn definitieve vorm kreeg. Deze verzameling uitspraken en ideeën verkent Confucius’ onderricht over morele vorming, deugd en leiderschap. Aan de hand van begrippen als ren (deugd), kinderlijke piëteit en li (rituele gepastheid) presenteert de tekst een visie op ethisch leven en verantwoordelijk burgerschap. Meer dan twee millennia lang heeft zijn invloed het Oost-Aziatische denken en de waarden ervan gevormd; het werk ontwikkelde zich van louter commentaar tot een van de centrale werken van het confucianisme.
Wikipedia-pagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/Analects