‘顔氏家訓’ van Zhitui Yan is een historisch tractaat dat waarschijnlijk is opgesteld tegen het eind van de 6e eeuw. Het tekstwerk vormt een verzameling morele en ethische richtlijnen die zich voornamelijk richten op het familiele gedrag en de persoonlijke integriteit binnen de sociale structuur van de oude Chinese samenleving. Er worden verschillende aspecten van familiebanden behandeld, zoals opvoeding van kinderen, relaties tussen broers en zussen en de verantwoordelijkheden die gepaard gaan met het huwelijksleven en het besturen van een gezin. De inleiding van ‘顔氏家訓’ legt de basis voor een verkennning van de principes die leiden tot een moreel gedrag. In de eerste secties benadrukt de auteur de belangrijkheid van onderwijs en morele opvoeding in families; wijsheid en deugd zijn volgens hem essentieel om kinderen te opvoeden en harmonie tussen familieleden te bewaren. Het tekstwerk wijst ook op de betekenis van zelfdiscipline, familiale loyaliteit en het behouden van traditionele waarden – aspecten die allemaal worden gezien als fundamenteel voor het vormen van een moreel hoogwaardige samenleving. De inleiding heeft een serieus en reflecterend karakter en illustreert de toewijding van de auteur om deze levenslessen over te dragen op toekomstige generaties.