Jakob Wassermann’ın “Kaz Adam” adlı eseri, 20. yüzyılın başlarında yazılmış bir romandır. Toplumsal değişim, kişisel mücadele ve aile ilişkileri temalarını işler; esas olarak küçük bir Alman kasabasındaki dokumacı Gottfried Nothafft ile oğlu Daniel’in yaşamları etrafında şekillenir. Hikâye ilerledikçe, sanayileşmenin geleneksel yaşam biçimleri üzerindeki etkisini ve insanların zorluklar ile hayal kırıklıkları arasında amaçlarına ulaşmak için nasıl çabaladıklarını ele alır. Anlatının başlangıcı bizi Eschenbach’ın kırsal ortamı ve işini makine yapımı tekstillerin ortaya çıkışı tehdit eden dokumacı Gottfried Nothafft’ın yaşamıyla tanıştırır. Bir oğul sahibi olma yönündeki derin arzusu sonunda gerçekleşir, ancak sanayi geçim kaynaklarını altüst ettikçe hayatı yoksulluk ve çaresizlik altında giderek daha fazla ezilir. Gottfried’in mali sıkıntıları arttığında, ailesinin, özellikle de Daniel’in geleceğini güvence altına alma umuduyla, gizlediği birikimlerin varlığını kayınbiraderi Jason Philip Schimmelweis’e açıklar. Hikâye başlarken yoksulluk, hırs ve ailevi beklentilerden kaynaklanan gerilimler, bu karakterlerin yaşamlarını şekillendirecek karmaşık dinamiklere işaret eder.