„Ustawa o przymierzaniu” autorstwa Johna Cunninghama to teologiczny traktat napisany w połowie XIX wieku. Książka zajmuje się koncepcją przymierania jako uroczystego i religijnego aktu zawierania umowy z Bogiem, podkreślając jej znaczenie zarówno w kontekście osobistym, jak i społecznym. Cunningham bada różne aspekty przymierzeń, wliczając definicje, warunki i obowiązki, a przy tym używa biblijnych cytat, by ilustrować ważność tej praktyki w życiu wierzących. Wstęp do dzieła przedstawia temat przymierania, opisując jego naturę, funkcje i znaczenie w kontekście religijnego postępowania. Autor przygotowuje grunt dla dogłębnego rozpatrzenia tego zagadnienia, definiując przymierzenie jako dobrowolną umowę pomiędzy stronami, szczególnie między Bogiem a ludzkością. Podkreśla, że przymieranie nie jest jedynie ceremonią; to raczej kluczowy element stosunków wierzącego z Bogiem, który pokazuje wagę wzajemnej lojalności i obowiązków. Ponawiając apel o gruntowne badanie i zrozumienie tego fundamentalnego tematu w Biblii, autor podkreśla jego znaczenie historyczne i współczesne w promocji wiary i duchowej posłuszeństwa.