«玉樓春» رمانی تاریخی است که Baiyundaoren آن را در اواخر قرن نوزدهم نوشته است. روایت ما را با گروهی از شخصیتها در دودمان تانگ آشنا میکند که قهرمان محوری آن 邵卞嘉، جوان نجیبزادهای معروف به 小孟嘗 است و از شعر و گردهماییهای دوستانه لذت میبرد. داستان حول تعاملات اجتماعی، محافل شعرخوانی و پیچیدگی روابط در این دوره میچرخد. آغاز کتاب زمینهساز گردهمایی ادبی پرنشاطی به مناسبت گردش بهاری است و جشنها و فضای زندهای را به تصویر میکشد که در آن 邵卞嘉 همراه با دوستان و هنرمندان به شعر و بادهگساری میپردازد. با ادامه یافتن جشنها، مهمانی به نام 盧杞 از راه میرسد که رفتار ناشیانهاش به تنشهای پیشبینینشدهای میانجامد؛ بهویژه هنگامی که سخنی گذرای 邵卞嘉 را توهین تلقی میکند. این تعارض اولیه زمینهساز نگرشی گستردهتر به جامعه، جاهطلبیهای شخصی و پویایی روابط میان افراد میشود؛ موضوعاتی که در سراسر رمان بررسی خواهند شد. تعاملات شخصیتها آمیزهای از طنز و درام است و به مضامین عمیقتری اشاره دارد که با پیشرفت داستان آشکار خواهند شد.