„玉樓春” autorstwa Baiyundaorena to powieść historyczna napisana pod koniec XIX wieku. Narracja przedstawia grupę postaci z czasów dynastii Tang, a głównym bohaterem jest 邵卞嘉, młody dżentelmen znany jako 小孟嘗, który lubi poezję i spotkania w gronie przyjaciół. Fabuła koncentruje się na relacjach społecznych, spotkaniach poetyckich i zawiłościach stosunków międzyludzkich w tej epoce. Początek książki wprowadza czytelnika w atmosferę ożywionego spotkania literackiego z okazji wiosennej wycieczki, ukazując świąteczny nastrój i pełną życia atmosferę, gdy 邵卞嘉 wraz z przyjaciółmi i artystami oddaje się poezji i winu. W miarę rozwoju uroczystości przybywa gość imieniem 盧杞, którego niezręczne zachowanie prowadzi do nieoczekiwanych napięć, szczególnie gdy błędnie interpretuje przypadkową uwagę 邵卞嘉 jako zniewagę. Ten początkowy konflikt staje się punktem wyjścia do szerszej refleksji nad społeczeństwem, osobistymi ambicjami i dynamiką relacji międzyludzkich, które będą analizowane w dalszej części powieści. Interakcje między bohaterami łączą humor i dramat, zapowiadając głębsze tematy, które wyłonią się w miarę rozwoju opowieści.