«Poesias» Аляксандра Эркулану — зборнік вершаў, напісаны ў сярэдзіне XIX стагоддзя. Вершы адлюстроўваюць тэмы веры, экзістэнцыяльных разважанняў, патрыятызму і змагання чалавецтва перад абліччам прыгнёту і смяротнасці. У творах Эркулану гістарычны кантэкст часта пераплятаецца з асабістымі пачуццямі, даследуючы ўзаемаадносіны паміж чалавекам, грамадствам і боскім. Пачатак зборніка знаёміць чытача з сузіральнымі разважаннямі пра плынь часу, прыродны свет і цяжар духоўнай і гістарычнай спадчыны. Эркулану ярка апісвае заходзячае сонца, урачыстасць старажытнага храма і выразнае перапляценне прыроды з боскім, выклікаючы пачуццё меланхалічнай настальгіі. Апавядальнік змагаецца з тэмамі веры, чалавечай слабасці і пошуку сэнсу, ствараючы складанае палатно эмоцый, якое задае тон усяму астатняму зборніку, напоўненаму самааналізам і моцнымі вобразамі.