«Reisontmoetingen van Joachim Polsbroekerwoud en zijne Vrienden» Бернардуса Гевіна — гэта раман, напісаны ў пачатку XIX стагоддзя. У аповедзе расказваецца пра прыгоды галоўнага героя, Ёахіма Полсбрукерваўда, і яго сяброў, якія адпраўляюцца ў падарожжа па Германіі і Швейцарыі. Кніга, напісаная ў гумарыстычнай манеры пад уплывам твораў Чарльза Дыкенса, даследуе ўзаемадзеянне і перажыванні герояў падчас іх вандроўкі, ствараючы лёгкае, але праніклівае адлюстраванне грамадства. У пачатку рамана мы знаёмімся з Ёахімам Полсбрукерваўдам — добразычлівым і спакойным чалавекам, які рыхтуецца да падарожжа разам з чатырма спадарожнікамі. Тут змаляваныя іх разнастайныя характары: ад абаяльнага, але марнага Эдуарда ван Тортэлтка да меланхалічнага Аўгуста Хольстафа, які шукае чалавечыя пакуты і эмоцыі. Калі сябры збіраюцца разам, іх жарты раскрываюць іх дзівацтвы і памкненні, адначасова даючы ўяўленне пра таварыскасць, якая вызначае іх групу. Аповед стварае аснову для будучых прыгод, падкрэсліваючы як хваляванне, так і магчымыя цяжкасці, з якімі яны могуць сутыкнуцца падчас свайго вандроўнага падарожжа.