„Głowa węża” Vittoria Bersezio to powieść napisana na końcu XIX wieku. Akcja rozgrywa się na tle społecznych intryg, a głównym tematem jest burzliwe życie Lorenza Lograve’a – człowieka, który musi stawić czoła konsekwencjom swojej zależności od gry i skomplikowanej relacji z żoną Luisą oraz manipulatywną nauczycielką Marianną. Na początku powieści Lorenzo jest pochłonięty nocną partią kart, nie wiedząc o katastroficznej sytuacji, która go czeka w domu. Sługa donosi, że ktoś desperatnie go szuka – okazuje się, że jego żona jest poważnie chora. Opowieść szybko przechodzi z ponurej atmosfery klubu do złowieszczej ciszy jego domu, gdzie obojętliwość Lorenza doprowadza do tragedii. Ten pierwszy rozdział przygotowuje grunt dla głębokiej refleksji nad stratą, winą oraz skutkami samolubnych wyborów, zwiastując ciemną i burzliwą drogę, która czeka postaci w dalszym toku narracji.