‘Sprookjes van Hans Christian Andersen’ is een verzameling betoverende verhalen die werden geschreven in de vroege 19e eeuw. De collectie bevat bekende verhalen als ‘De kleine zeemeermin’, ‘Het lelijke eendje’ en ‘De prinses en de erwt’, maar ook vele andere. In Andersen’s sprookjes worden thema’s als liefde, offergave en transformatie verkend door middel van fantasierijke personages en settingen. Zowel jonge als oudere lezers worden zo uitgenodigd om zich in een wereld te bevinden waar moraal en fantasie samenvloeien. In het begin van deze verzameling worden de lezer verschillende settingen en personages voorgesteld die de basis vormen voor Andersen’s verhalen. Het openingsverhaal beschrijft de schoonheid van de natuur buiten een kerk, in contrast met de sombere preek van de predikant over de zonde van de mensheid. Deze tegenstelling wordt verder uitgewerkt in de reflecties van de pastoor over zonde en barmhartigheid, tot een belangrijke ontmoeting met de geest van zijn overleden vrouw leidt – zij sporen hem aan om een weg naar verlossing te zoeken. Het begin van deze verzameling toont duidelijk Andersen’s kenmerkende combinatie van diepe moralelessen, poëtische proza en een rijke fantasie.
Wikipediacpagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/Fairy_Tales_Told_for_Children._First_Collection.