«قصههای هانس کریستیان آندرسن» نوشتهٔ ه. ک. آندرسن، مجموعهای از داستانهای افسونگری است که در اوایل سدهٔ نوزدهم نوشته شدهاند. این مجموعه، در میان داستانهای بسیار دیگر، قصههای محبوبی همچون «پری دریایی کوچک»، «جوجهاردک زشت» و «شاهزادهخانم و نخود» را دربرمیگیرد. قصههای پریان آندرسن اغلب از خلال زندگی شخصیتهای خیالانگیز و محیطهای شگفتانگیز، مضامینی چون عشق، فداکاری و دگرگونی را بررسی میکنند و خوانندگان خردسال و بزرگسال را به جهانی فرامیخوانند که در آن اخلاق و خیال درهم میآمیزند. در آغاز این مجموعه، خوانندگان با مکانها و شخصیتهای گوناگونی آشنا میشوند که صحنه را برای داستانگویی آندرسن آماده میکنند. داستان آغازین زیبایی طبیعت بیرون کلیسا را توصیف میکند و آن را در برابر موعظهٔ عبوس واعظ قرار میدهد؛ موعظهای که بر شرارت بشر تأکید دارد. این دوگانگی در تأملات کشیش دربارهٔ گناه و رحمت نیز امتداد مییابد و در نهایت به دیداری مهم با روح همسر درگذشتهاش میانجامد؛ روحی که او را برمیانگیزد تا راهی برای رستگاری بجوید. آغاز مجموعه آمیزهٔ ویژهٔ آندرسن از درسهای اخلاقی تأثیرگذار و نثر شاعرانه را به نمایش میگذارد و به ژرفای عاطفی و کاوش خیالپردازانهای اشاره میکند که در داستانهای پس از آن گشوده خواهد شد.
صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/Fairy_Tales_Told_for_Children._First_Collection.