„Historia literatury elizbietańskiej” autorstwa George’a Saintsbury jest pracą historyczną opisującą rozwoj literatury angielskiej w okresie elizbietańskim, napisaną prawdopodobnie na końcu XIX wieku. Praca ta przedstawia postęp i charakterystyki prozy i poezji od początku panowania królowej Elżbiety I aż do końca okresu jakobitańskiego, zajmując się licznymi autorami oraz ich wkładem w literaturę tego czasu. Wstęp do tekstu przedstawia kontekst i znaczenie literatury elizbietańskiej, zaczynając od publikacji Tottela „Miscellany”, która stanowiła początek nowej ery poetycznej i wpłynęła na późniejsze literackie innowacje. Saintsbury omawia takich kluczowych postaci jak sir Thomas Wyatt i Henry Howard, hrabia Surrey, podkreślając ich wpływ na rozwoj angielskiej poezji. Rzecznik analizuje proces przejścia od średniowiecznych poetycznych konwencji do bardziej osobistej i introspektywnej formy wyrażania, zaznaczając połączenie klasycznych wpływów z unikalnymi cechami literatury elizbietańskiej.