„Opuszczony posterunek” Johanny van Woude to powieść napisana najprawdopodobniej w końcu XIX wieku. Opowieść zaczyna się od bardzo emocjonalnej sceny, w której główna bohaterka, Renée, rozmyśla o stracie ukochanego ojca oraz o zmianach, które nastąpiły po jego śmierci – w tym o nadchodzącym przeprowadzce do nowego miasta i pożegnaniu z bliskimi miejscami oraz lojalnym psem, Cesarem. Ten początek powieści wciąga czytelnika w głębokie smutki Renée, gdy ona wspomina chwile spędzone z ojcem, kontrastując ciepło minionego życia z zimnością aktualnej sytuacji. Przypominając delikatne momenty z dzieciństwa, musi stawić czoła rzeczywistości śmierci ojca oraz przeprowadzce do miasta, by żyć z krewnymi. Podczas walki z żalem Renée czeka niepewna przyszłość, pełna nadziei i strachu – musi się zaaklimatyzować w obcym środowisku oraz spełniać oczekiwania społeczne. Emocjonalna głębia i wyraziste obrazy prezentowane w tej pierwszej części wskazują na bogate rozważanie tematów straty, miłości i poszukiwania przynależności, co czyni tę powieść niezwykle poruszającą dla czytelników, którzy lubią historie zbudowane wokół postaci głównych bohaterów.