«De Rariorum Animalium atque Stirpium Historia» اثر جان کیوس، یک اثر علمی است که در اواخر قرن شانزدهم نوشته شده است. این اثر متنی از نخستین نوشتههای تاریخ طبیعی به شمار میرود که بر توصیف و ردهبندی جانوران و گیاهان نادری تمرکز دارد که در بریتانیا یافت میشوند. کتاب، توصیفهای دقیق کالبدشناختی را با مشاهداتی درباره رفتار و زیستگاههای گونههای گوناگون درهم میآمیزد و بدینسان به حوزههای جانورشناسی و گیاهشناسی در دوران رنسانس یاری میرساند. آغاز این اثر زمینه علمی و پژوهشی فعالیت کیوس را معرفی میکند و سهم طبیعتشناسان پیشینی مانند ارسطو را به رسمیت میشناسد. او تمایل خود را برای ارائه جانوران و گیاهان منحصربهفرد بریتانیا بیان میکند و اطلاعاتی را که خود و دیگران مشاهده کردهاند گرد میآورد. کیوس بررسی خود را با شرحهای مفصل درباره چهارپایان گوناگون آغاز میکند و توصیفهایی دقیق از ویژگیهای جسمانی و رفتار آنها، از جمله سگ گِتولیایی و دیگر گونههای بیگانه، ارائه میدهد. این بخش زمینه را برای بررسی جامع زندگی گیاهی و جانوری فراهم میکند و بر کمیابی و اهمیت موضوعات مورد مطالعه او در چارچوب تاریخ طبیعی و دانش بشری تأکید میگذارد.