«De Rariorum Animalium atque Stirpium Historia» Джона Кэюса — навуковае выданне, напісанае ў канцы XVI стагоддзя. Гэты твор з’яўляецца адным з ранніх тэкстаў па натуральнай гісторыі, прысвечаных апісанню і класіфікацыі рэдкіх жывёл і раслін, сустракаемых у Брытаніі. У ім падрабязныя анатамічныя апісанні спалучаюцца з назіраннямі за паводзінамі і асяроддзем пражывання розных відаў, што спрыяла развіццю заалогіі і батанікі ў эпоху Адраджэння. У пачатку твора раскрываецца навуковы кантэкст, у якім працаваў Кэюс, і адзначаецца ўклад ранейшых натуралістаў, такіх як Арыстоцель. Ён выказвае жаданне прадставіць унікальную фаўну і флору Брытаніі, сабраўшы звесткі, якія назіралі ён сам і іншыя даследчыкі. Кэюс пачынае сваё даследаванне з падрабязных апісанняў розных чатырохногіх жывёл, даючы дэталёвыя характарыстыкі іх фізічных асаблівасцей і паводзін, напрыклад гету́льскага сабакі і іншых экзатычных відаў. Гэты раздзел стварае аснову для ўсебаковага разгляду расліннага і жывёльнага свету, падкрэсліваючы рэдкасць і значнасць аб’ектаў даследавання ў кантэксце як натуральнай гісторыі, так і чалавечых ведаў.