«Эпідэміі Сярэднявечча» Дж. Ф. К. Хэкера — гістарычнае даследаванне, напісанае ў сярэдзіне XIX стагоддзя. У кнізе разглядаюцца тры значныя эпідэміі — перш за ўсё Чорная смерць, а таксама танцавальная манія і англійская потная гарачка, — якія спустошылі Еўропу ў Сярэднявеччы. Хэкер імкнецца асвятліць уплыў гэтых маштабных бедстваў на грамадскае здароўе і рэакцыю грамадства, разважаючы пра ўзаемадзеянне медыцынскіх ведаў і чалавечых паводзінаў у тыя часы. Пачатак кнігі закладае аснову для падрабязнага разгляду Чорнай смерці — адной з самых смяротных пандэмій у гісторыі. Хэкер пачынае з разгляду гістарычнага кантэксту гэтай эпідэміі, падкрэсліваючы невуцтва і забабоны, якія азмрочвалі грамадскае ўспрыманне хвароб у Сярэднявеччы. Ва ўводных раздзелах апісваюцца жахлівыя сімптомы чумы, усеагульны страх, які яна спараджала, і неадэкватныя меры медыцынскіх уладаў. Хэкер заклікае да ўсебаковага гістарычнага вывучэння эпідэмій, каб лепш зразумець, як грамадства магло б змагацца з падобнымі крызісамі ў будучыні, тым самым звязваючы ўрокі мінулага з сучаснай медыцынскай навукай і палітыкай у галіне грамадскага здароўя.