J. F. C. Hecker tarafından yazılan “Orta Çağ Salgınları”, 19. yüzyılın ortalarında kaleme alınmış bir tarihi eserdir. Kitap, Orta Çağ’da Avrupa’yı kasıp kavuran üç önemli salgını incelemektedir: Özellikle Kara Veba’nın yanı sıra Dans Hastalığı ve Terleme Hastalığı da bu salgınlar arasındadır. Hecker, bu büyük felaketlerin halk sağlığı üzerindeki etkilerini ve toplumun buna verdiği tepkileri aydınlatmaya çalışmakta; aynı zamanda o dönemde tıbbi bilgiler ile insan davranışları arasındaki ilişkiye de değinmektedir. Kitabın girişi, tarihin en ölümcül pandemilerinden biri olan Kara Veba’nın ayrıntılı bir şekilde incelenmesine zemin hazırlamaktadır. Hecker, bu salgının tarihi bağlamını ele alarak, Orta Çağ’da halkın hastalıklara bakış açısını etkileyen cehalet ve batıl inançlara dikkat çekmektedir. Giriş bölümlerinde vebanın korkunç semptomları, yaygın olarak yarattığı korku ve tıbbi otoritelerin yetersiz tepkileri anlatılmaktadır. Hecker, gelecekte benzer krizlerle nasıl başa çıkılacağını daha iyi anlamak için salgınların kapsamlı bir şekilde incelenmesi gerektiğini vurgulamakta ve geçmişten alınan dersleri günümüz tıp bilimi ve halk sağlığı politikalarıyla bağdaştırmaktadır.