«De Canibus Britannicis: Of Englishe Dogges» Джона Кая — навуковы трактат, напісаны ў канцы XVI стагоддзя. У творы разглядаюцца розныя пароды сабак, уласцівыя Англіі, іх характарыстыкі, прызначэнне і адрозненні. Аўтар даследуе іх ролю ў паляванні і хатнім ужытку, эфектыўна класіфікуючы іх паводле рыс і функцый. У пачатку тэксту Кай звяртаецца да сябра і калегі-навукоўца Конрада Геснэра, выкладаючы свой намер падрабязна апісаць англійскіх сабак. Ён падкрэслівае важнасць гэтых жывёл як у паляванні, так і ў якасці таварышаў, сцвярджаючы, што іх можна падзяліць на тры асноўныя катэгорыі: высакародныя, простанародныя і выраджаныя пароды. Далей Кай больш падрабязна разглядае розныя пароды высакароднай катэгорыі, апісваючы іх паляўнічыя здольнасці і анатамічныя асаблівасці, у тым ліку ганчакоў («Sagax»), хар’ераў і іншых, паказваючы, што кожная з іх мае ўласны спосаб і прызначэнне ў паляванні. Гэтая ўступная частка стварае аснову для ўсебаковага даследавання сабачых парод, пацвярджаючы аўтарытэт аўтара і значнасць тэмы як для натуральнай гісторыі, так і для чалавечай дзейнасці.