„De Canibus Britannicis: O angielskich psach” autorstwa Johna Caiusa to naukowy traktat napisany w końcu XVI stulecia. Praca skupia się na różnych rasach psów pochodzących z Anglii, badając ich charakterystyki, zastosowania i specjalizacje. Autor analizuje rolę tych zwierząt w polowaniu oraz w życiu codziennym, klasyfikując je według cech i funkcji. Na początku tekstu Caius adresuje się do swojego przyjaciela i kolegi uczonyego, Konrada Gesnera, wyrażając zamiar przedstawić dokładny opis angielskich psów. Podkreśla znaczenie tych zwierząt zarówno w polowaniu, jak i jako towarzyszy człowieka, twierdząc, że można je podzielić na trzy główne kategorie: arystokratyczne, wiejskie i degenerowane. Dalej Caius opisuje poszczególne rasy z kategorii „arystokratycznych”, szczegółowo omawiając ich umiejętności polowańskie oraz anatomiczne właściwości – np. psa myśliwskiego typu „Sagax” czy hariera – wskazując, że każda z tych ras ma unikalny sposób i cel w procesie polowania. Ten wstępny fragment przygotowuje grunt pod dogłębną analizę ras psów, pokazując ekspertyzę autora oraz znaczenie tego tematu zarówno w dziedzinie historii naturalnej, jak i w życiu codziennym ludzi.