کتاب «De Canibus Britannicis: Of Englishe Dogges» اثر جان کایوس، رسالهای علمی است که در اواخر قرن شانزدهم نوشته شده است. این اثر بر نژادهای گوناگون سگهای بومی انگلستان تمرکز دارد و ویژگیها، کاربردها و تفاوتهای آنها را بررسی میکند. نویسنده نقش آنها را در شکار و محیطهای خانگی بررسی کرده و آنها را بر اساس ویژگیها و کارکردهایشان به دستههایی تقسیم میکند. کایوس در آغاز متن، دوست و همکار دانشمند خود، کنراد گسنر، را مخاطب قرار میدهد و قصدش را برای ارائه شرحی مفصل از سگهای انگلیسی بیان میکند. او بر اهمیت این حیوانات هم در شکار و هم بهعنوان همراه تأکید میکند و میگوید که میتوان آنها را به سه دسته اصلی تقسیم کرد: نژادهای اصیل، روستایی و منحط. کایوس سپس درباره نژادهای گوناگون دسته اصیل توضیح بیشتری میدهد و مهارتهای شکار و ویژگیهای کالبدشناختی آنها، مانند سگ شکاری («Sagax»)، هریر و دیگر نژادها را شرح میدهد و نشان میدهد که هر یک در عمل شکار روش و هدفی منحصربهفرد دارد. این بخش مقدماتی زمینه را برای بررسی جامع نژادهای سگ فراهم میکند، تخصص نویسنده را نشان میدهد و اهمیت موضوع را هم در تاریخ طبیعی و هم در فعالیتهای انسانی تثبیت میکند.