Graf Zigmunt Krasinskiyning «Moja Beatrice» asari XIX asr oxirida yozilgan she’rlar to‘plamidir. Ushbu lirik asarda muhabbat, sog‘inch va ekzistensial mushohada mavzulari ko‘pincha mumtoz adabiyotga ishoralar hamda shaxsiy kechinmalar bilan uyg‘un holda yoritiladi. She’rlar muallifning ideallashtirilgan muhabbat bilan bog‘liq chuqur tuyg‘ularini aks ettiradi; bu tuyg‘ular ba’zan iztirob va ayriliq ohanglari bilan qorishib ketadi. To‘plam turli she’rlardan iborat bo‘lib, ularning har biri shoirning bir ilhom pariga bo‘lgan muhabbati haqidagi mushohadani ifodalaydi; bu obraz, ehtimol, Dantening Beatrisiga o‘xshash ideallashtirilgan siymodan ilhomlangan. Yorqin tasvirlar va hissiy teranlik orqali Krasinskiy ayriliq, ruhiy intilish hamda transsendental go‘zallik izlash kechinmalarini chuqur yoritadi. She’rlar baxtiyor yaqinlik lahzalaridan tortib, umidsizlik va ilohiy sog‘inch ifodalarigacha bo‘lgan turli tuyg‘ularni uyg‘otadi va oxir-oqibat hayotning o‘tkinchi tabiati sharoitida inson hissiyotlarining murakkabligi hamda abadiy muhabbatga bo‘lgan istakni mujassam etadi.