«Μικρά Φυσικά, Τόμος Πρώτος» اثر ارسطو رسالهای علمی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این اثر مجموعهای از هشت مقاله است که به جنبههای گوناگون زیستشناسی و فیزیولوژی میپردازند و کارکردهای جانداران را بررسی میکنند. موضوعات آن شامل ادراک حسی، حافظه، خواب و دیگر پدیدههای زیستی است و این اثر هم ادامهای بر اثر پیشین ارسطو، «دربارهٔ نفس»، به شمار میرود و هم مقدمهای بر «دربارهٔ اجزای جانوران» است. آغاز رساله موضوع کلی و ساختار آن را ترسیم میکند و نشان میدهد که مقالهها عمدتاً بر کارکردهای انداموار جانداران تمرکز دارند. ارسطو بحث را با پرداختن به ماهیت ادراک حسی آغاز میکند و بدین ترتیب پایهٔ بحث دربارهٔ حواس گوناگون، مانند بینایی و شنوایی، را میگذارد. او بر ویژگیها و کارکردهای مشترک میان جانوران و گیاهان تأکید میکند و میکوشد تجربههای منحصربهفرد و مشترک آنها را از یکدیگر متمایز سازد. او در این مقدمه به بررسیهای بیشتری دربارهٔ رابطهٔ سلامت و بیماری، و نیز کارکردهای اساسی زندگی و مرگ اشاره میکند و از کاوشی جامع در جهان زنده که در ادامه خواهد آمد، خبر میدهد.