«شعرشناسی ارسطو» نوشتهی ارسطو، اثری فلسفی است که حدود سال ۳۳۵ قبل از میلاد نوشته شده است. این اولین اثر باقیمانده در زمینهی نظریهی درام یونان، شعر را به عنوان هنری تقلیدی مورد بررسی قرار میدهد و عمدتاً بر تراژدی، اپوک و کمدی تمرکز دارد. ارسطو نحوهی تفاوت این ژانرها از نظر ریتم، شخصیتپردازی و روایت را تحلیل کرده و مفاهیم بنیادینی مانند «کاتارسیس» و «ساختار دراماتیک» را معرفی نموده است. اگرچه تنها بخش مربوط به تراژدی و اپوک از این اثر باقیمانده است، اما آن به یکی از سنگبناییهای نقد ادبی غرب تبدیل شده و قرنهاست که بر بحثهای مربوط به داستانگویی و خلاقیت هنری تأثیر گذاشته است.
صفحه ویکیپدیا مربوط به این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/Poetics_(Aristotle))