«آثار طبیعی کوچک، جلد دوم» اثر ارسطو، اثری علمی است که احتمالاً در سدههای نخست دوران میلادی نوشته شده است. این اثر بر پدیدههای گوناگون طبیعی و تجربههای انسانی، از جمله ماهیت رؤیاها، علل آنها و تأثیرشان بر ادراک، تمرکز دارد و برای درک پدیدههای حسی، فلسفه را با مشاهدهٔ تجربی درهم میآمیزد. در آغاز این جلد، مفهوم رؤیا بررسی میشود و این دیدگاه مطرح میگردد که رؤیاها در قلمرو حسی روان رخ میدهند، نه در بخش عقلانی آن. ارسطو بحث خود را با بررسی تفاوت رؤیا دیدن با ادراک حسی در حالت بیداری آغاز میکند و تأکید دارد که اگرچه ممکن است انسان در رؤیا تصاویر زندهای تجربه کند، این تصاویر مانند حالت بیداری تحت کنترل محرکهای بیرونی نیستند. او مطرح میکند که رؤیاها تأثرات باقیمانده از تجربههای حسی پیشیناند و از این رهگذر، بینشهایی دربارهٔ کارکرد ادراک و تخیل در هنگام خواب ارائه میدهند. افزون بر این، ارسطو بررسی میکند که حالتهای عاطفی و جسمانی چگونه میتوانند بر رؤیا دیدن تأثیر بگذارند و به تعامل پیچیدهٔ ذهن و بدن در این روایتهای شبانه اشاره میکند.