«اخلاق ارسطو» نوشتهی خود ارسطو، یک مقالهی فلسفی بنیادین است که در قرن چهارم پیش از میلاد نوشته شده است. این اثر بهعنوان یک بررسی جامع در زمینهی فلسفهی اخلاقی عمل میکند و به ماهیت شخصیت خوب، فضیلتها و در نهایت خوشبختی میپردازد؛ ارسطو خوشبختی را هدف اصلی اقدامات انسانی میدانست. این متن بخشی از بحثهای گستردهتر ارسطو دربارهی رفتار انسانی است و همراه با کتاب دیگر او به نام «سیاست»، دیدگاهی جامع از زندگی اخلاقی و شهروندی را ارائه میدهد. در آغاز این اثر، موضوعات کلیدی اخلاق بهعنوان آنچه با رفتار فردی در چارچوب جامعه ارتباط دارند، معرفی شدهاند. ارسطو استدلال میکند که هر اقدامی به سمت یک خیر خاص هدایت میشود و خوشبختی را هدف نهایی تلاشهای انسانی میداند. او از طریق تحلیل دقیق شیوههای مختلف زندگی، از جمله تلاش برای کسب لذت، افتخار و تأمل، دیدگاههای رایج دربارهی خوشبختی را مورد انتقاد قرار میدهد. ارسطو بر اهمیت فضیلتها تأکید میکند؛ فضیلتهایی که از طریق عادتگیری و اقدامات منطقی قابل دستیابی هستند، و در نهایت اخلاق را با جنبههای عملی زندگی خوب و فعالیت در چارچوب جامعه به هم متصل میسازد. این بخش از متن، روش تحقیقات فلسفی ارسطو را نشان میدهد و زمینهای برای بررسی گستردهاش دربارهی فضیلتهای اخلاقی و کاربرد آنها در زندگی فردی فراهم میکند.
صفحه ویکیپدیا مربوط به این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/Golden_mean_(philosophy))