The Nicomachean ethics of Aristotle
O tej książce
„Etyka Arystotelesa” jest fundamentalnym filozoficznym traktatem napisanym w IV wieku p.n.e. To dzieło stanowi kompleksowe badanie filozofii moralnej, dotyczące natury dobrego charakteru, cnot i, w końcu koncecji, szczęścia, które Arystoteles uważa za główny cel ludzkiej działalności. Tekst należy do szerszych rozpraw Arystotelesa o zachowaniu człowieka i w połączeniu z jego innym dziełem – „Polityką“ – tworzy całościowe spojrzenie na życie moralne i obywatelskie. Wstęp do tego istotnego tekstu przedstawia centralne tematy etyki w kontekście zachowania jednostki w środowisku społecznym. Arystoteles twierdzi, że każde działanie jest skierowane do jakiegoś dobra, a szczęście stanowi ostateczny cel, po który ludzie dążą. Poprzez dogłębną analizę różnych stylów życia, wliczając poszukiwania przyjemności, chwały i kontemplacji, Arystoteles krytycznie ocenia popularne pojęcia szczęścia. Podkreśla znaczenie cnoty, którą można osiągnąć poprzez nawykowanie i racjonalne postępowanie, łącząc w ten sposób etykę z praktycznymi aspektami dobrze prowadzonego życia i funkcjonowania w społeczności. Wydrukowany fragment pokazuje metodę filozoficznych badań Arystotelesa i stanowi podstawę dla jego rozszerzonych rozważań o moralnych cnotach oraz ich zastosowaniu w życiu codziennym.
Uwagi
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Golden_mean_(philosophy))
