„Historia zwierząt” Arystotelesa to naukowe dzieło napisane w końcu IV wieku p.n.e. Jest jednym z najwcześniejszych i najpełniejszych opracowań z dziedziny zoologii, w którym różne gatunki zwierząt są analizowane i klasifikowane na podstawie ich anatomii, zachowania i siedlisk. Arystoteles połączył swoje obserwacje z wiedzą zdobytą od wcześniejszych naturalistów, stworzając tekst kluczowy w historii nauk biologicznych. Wstęp do „Historii zwierząt” stanowi podstawę dla dogłębnego badania królestwa zwierząt. Arystoteles zaczyna od klasyfikacji części ciała zwierząt na proste i złożone elementy, a potem rozpatruje podobieństwa i różnice pomiędzy poszczególnymi gatunkami, uwzględniając ich fizyczne cechy i styl życia. Przedstawia szeroką ramowkę do zrozumienia zwierząt, wliczając sposób ich życia – wodny lub naziemny – oraz anatomię, używając przy tym porównawczej anatomii do ilustracji swoich teorii. Taki wstęp skutecznie ustala kategorie i kryteria, które Arystoteles będzie stosować przez całe dzieło przy badaniu świata biologicznego.