„Małe fizyki, Tom pierwszy” Arystotelesa to naukowy traktat napisany na początku XX wieku. Ten tekst składa się z osiemnaści esejów, które dotyczą różnych aspektów biologii i fiziologii, a także funkcji organizmów żywych. Tematy obejmują percepcję sensoryczną, pamięć, sen oraz inne biologiczne zjawiska. Praca ta stanowi zarówno kontynuację wcześniejszych dzieł Arystotelesa, takich jak „O duszy“, jak i wprowadzenie do „O częściach zwierząt“. Wstęp do traktatu wyjaśnia ogólną tematikę i strukturę, pokazując, że eseje skupiają się przede wszystkim na funkcjach organicznych organizmów żywych. Arystoteles zaczyna od rozpatrzenia istoty percepcji sensorycznej, czym zakłada podstawę dla dyskusji o różnych zmyslach – wzroku i słuchu. Podkreśla wspólne cechy i funkcje zwierząt i roślin, starając się jednocześnie rozróżnić ich unikalne i wspólne właściwości. W tym wstępie zaznacza również potencjalną potrzebę dalszych badań nad związkami pomiędzy zdrowiem a chorobą, a także istotnymi funkcjami życia i śmierci, wskazując na konieczność gruntownego badania świata żywych organizmów.