„Pelikum: powieść krótka” autorstwa Nikolaja Wasiliewicza Gogola to wzruszający opowiadanie napisane na początku XIX wieku. Przedstawia codzienne życie niemal nieznacznego urzędnika w Sankt Petersburgu, a tematyem narracji są identytyść, status społeczny i istota ludzkiej natury. Powieść stanowi krytyczny obraz biurokratycznego świata swoich czasów. Głównym bohaterem jest Akakij Akakiewicz Baszmachkin – niezbyt wyjątkowy, ubogi urzędnik, który poświęca swój czas kopiowaniu dokumentów. Jego kolegi drwią z niego ze względu na starą pelikę, którą miłosernie nazywają „pelikum”. Gdy w końcu uda mu się zaoszczędzić pieniądze na nowy płaszcz, cieszy się tym, co to dla niego oznacza – nabiera nowej pewności siebie i szacunku innych. Jego radość jest jednak krótka: jednej nocy ktoś ukraada mu pelikę, co doprowadza do serii przykrych wydarzeń. Podczas prób szukania pomocy spotyka się z obojętnością i lekcejm ze strony władz, co w końcu skończy się jego przedwcześniejszą śmiercią – to odzwiercza surowe realia życia ludzi z niższych warstw w carowskiej Rosji. Opowieść kończy się zaskakującym zwrotem: duch Akakija usiłuje odzyskać utraconą pelikę, co symbolizuje jego walkę w świecie, który go marginalizował.