„Płaszcz i inne opowiadania” Nikolaja Wasiliewicza Gogola to zbiór krótkich opowiadań napisanych na początku XIX wieku. Opowieści często dotyczą absurditetów życia w rosyjskiej społeczności; autor wykorzystuje satyrę i humor, by krytykować postaci i ich głupstwa. Jedną z centralnych postaci jest Akakij Akakiejewicz – pokorny urzędnik rządowy ze Sankt Petersburga, który staje się bohaterem opowiadania „Płaszcz”. Gogol humorystycznie przedstawia go jako człowieka całkowicie poświęconego swojej monotonnej pracy przy kopiowaniu dokumentów. Opisuje także jego nudne życie, odznaczające się niepasującą garderobą oraz ciągłym wyśmiewaniem ze strony kolegów. Gdy Akakij odkrywa w jakim złą stanie znajduje się jego stary płaszcz i postanawia sobie kupić nowy, rozpoczyna się proces jego transformacji – narracja eksploruje tematy alienacji społecznej i ludzkiej natury w satyrystycznym świetle. Ten fragment wskazuje na interakcję pomiędzy oczekiwaniami społeczeństwa a osobistymi ambicjami, przygotowując czytelnika na trudności, z którymi Akakij będzie musiał stawić czoła w poszukiwaniach godności – a to poprzez coś tak prostego, a jednocześnie tak istotnego, jak płaszcz.