„Niemiecka poezja od czasów Liliencrona” autorstwa Hansa Bethge jest zbiorem wierszy niemieckich napisanych na początku XX wieku. Ten tom prezentuje szeroką gamę rozwojów w dziedzinie liryki na przestrzeni około czterech dekad, od stylów naturalistycznych i impresjonistycznych po formy bardziej wyraziste i duchowe. Zbiór ukazuje dynamiczne zmiany w percepcji artystycznej, politycznej i społecznej z tego okresu, a także odzwiercza emocjonalny świat różnych poetów. W przedmowie opisano cel i tematyczną strukturę antologii; zawarto w niej utwory takich autorów jak Peter Altenberg, Wilhelm Arent i Richard Dehmel. Pierwszy rozdział składa się z wyboru wierszy, które eksplorują głębokie stany emocjonalne, tęsknotę, miłość oraz egzistencjalne refleksje. Na przykład w wierszu Altenberga „Liebesgedicht” miłość wyrażana jest za pomocą żywych obrazów czułych działań, natomiast w utworze „Das Bangen” odczuwa się niepokój i zaniepokojenie z powodu osoby bliskiej. Każdy wiersz stanowi zaproszenie do wejścia w osobiste światy i refleksje swoich autorów, przygotowując grunt dla różnorakich poetycznych głosów, które występują dalej w zbiorku.