«Візантыйскія цэрквы ў Канстанцінопалі: іх гісторыя і архітэктура» Аляксандра Ван Мілінгена — гістарычнае даследаванне, напісанае ў пачатку XX стагоддзя. Кніга разглядае архітэктурную эвалюцыю і гістарычнае значэнне візантыйскіх цэркваў у Канстанцінопалі, падкрэсліваючы іх мастацкую і рэлігійную важнасць у кантэксце багатай спадчыны горада. Верагодна, разлічаная як на навукоўцаў, так і на зацікаўленых чытачоў, яна імкнецца паказаць, як гэтыя цэрквы адлюстроўваюць тэалагічныя і мастацкія дасягненні свайго часу. У пачатку працы чытач знаёміцца з кантэкстам і матывамі, якія ляжаць у аснове даследавання. Ван Мілінген падкрэслівае, што візантыйскі Канстанцінопаль быў не толькі палітычнай апорай, але і цэнтрам квітнеючай рэлігійнай супольнасці, якая адыграла важную ролю ў фарміраванні хрысціянскай думкі і практыкі. Ён разважае пра трагічны лёс многіх цэркваў, якія з цягам часу пацярпелі ад стыхійных бедстваў, занядбання і пераўтварэнняў, падкрэсліваючы, што сёння захаваліся толькі нешматлікія з іх. Аўтар выказвае адначасова пачуццё страты па былой велічы і імкненне грунтоўна даследаваць ацалелыя збудаванні, спадзеючыся раскрыць складаныя дэталі іх архітэктуры і гісторыю, якую яны захоўваюць.