Ernesto Feydeau’nun “Fanny: Estudo” adlı eseri, 19. yüzyılın sonlarında yazılmış bir romandır. Hikaye, evli ve çocuk sahibi olan, güzel ancak ulaşılamaz görünen Fanny’ye duyduğu aşk yüzünden duygusal bir karmaşa içinde olan bir karakter etrafında döner. Başlangıç bölümü, kahramanın umutsuzluğunu ve özlemini tasvir ederek melankoli ve içsel düşüncelerin havasını yaratır; aynı zamanda özlem, kıskançlık ve fedakarlıklarla dolu karmaşık bir ilişkiyi de ortaya koyar. Hikayenin başında, kahraman okyanus kenarındaki yalnız yaşam koşullarını düşünerek kalp kırıklığından kaynaklanan yalnızlık arzusunu ifade eder. Fanny’ye karşı duyduğu karşılıksız sevgiyi dile getirirken onun güzelliğini ve nazikliğini de anlatır; aynı zamanda onları birbirinden ayıran engelleri de ortaya koyar. Açıkça büyülü olduğu Fanny için, mutluluk dolu hayaller ile acı verici gerçeklikler arasında sıkışıp kaldığı anları anlatır. Bu duygusal karmaşıklık, başkasına ait birine olan sevginin beraberinde getirdiği acı ve kıskançlık konusundaki öz farkındalığıyla daha da artar. Başlangıç bölümü, yasaklanmış bir aşkın getirdiği özlem ve acı dolu bir hayatı etkili bir şekilde yansıtır.