«پری دریاییِ دریاچهٔ دروید و داستانهای دیگر» نوشتهٔ چارلز وِذِرز بامپ مجموعهای از داستانهای کوتاه است که احتمالاً در اوایل قرن بیستم نوشته شدهاند. این داستانها آمیزهای از خیالپردازی و ماجراجویی را دربرمیگیرند و روایتهای خیالانگیزی هستند که زندگی شخصیتهای گوناگون، از جمله ادوین هورتون، را بررسی میکنند؛ او در سحرگاه و هنگام قدمزدن در پارک دروید هیل با پری دریایی افسونگری روبهرو میشود. به نظر میرسد این مجلد افسونکننده به مضامین عشق، توهم و امر خارقالعادهای میپردازد که در امور روزمره کمین کرده است. در آغاز کتاب، ادوین هورتون در شبی گرم از ماه ژوئن نمیتواند بخوابد و همین امر او را برمیانگیزد که صبح زود به پارک دروید هیل برود. قدمزدن تنهای او به ملاقاتی سوررئال با زن جوان و زیبایی کنار دریاچه میانجامد؛ زنی که آشکار میکند پری دریایی است—نیمی ماهی و نیمی انسان. ادوین که مجذوب و شیفته شده است، با پری دریایی گفتوگویی بازیگوشانه آغاز میکند. پری دریایی دربارهٔ وجود خود و علاقهاش به ساعات اولیهٔ روز توضیح میدهد. با ادامه یافتن دیدارهایشان، ادوین مصمم میشود شادیِ جهان پری دریایی را با دوستش تام در میان بگذارد؛ اما این تصمیم به ماجرایی ناخواسته در جریان گردش با اتومبیل میانجامد و پری دریایی ناپدید میشود. این آغاز، لحن خیالانگیز داستانهای بعدی را شکل میدهد و آمیزهٔ افسون و زندگی روزمره را به نمایش میگذارد.