«お目出たき人»武者小路実篤的әфәр, XX гасыр башында язылган роман. Әсәрнең сюжеты мәхәббәткә һәм рухи якынлыкка көчле сусавы булган баш герой тирәсендә корыла; аеруча 鶴 (Цуруко) исемле хатын-кызга гашыйк булуы сурәтләнә, шул рәвешле ялгызлык, теләк һәм җәмгыять көтүләве темалары ачыла. Роман башында без хикәяләүче белән танышабыз: ул уңышсыз тәмамланган элекке мәхәббәттән соң тирән ялгызлыгын һәм романтик якынлыкка сусавын ачып сала. Ул матур итеп киенгән ике хатын-кызны күзәтә һәм җиде ел элек булган зур югалтудан бирле яшь, чибәр хатын-кызлар белән мөнәсәбәтләре булмавы турында уйлана. Үз хисләрен аңларга тырышканда, ул 鶴 исемле кызга соклануын һәм мәхәббәтен арттыра бара; аны үзенә якынайтырга омтылганда очраган җәмгыяви кыенлыклар турында уйлана, шулай ук аларның икесенең дә индивидуальлеген хөрмәт иткән берлек төзергә тели. Хикәяләү теләкне һәм кеше мөнәсәбәтләренең катлаулылыгын үзенчәлекле итеп өйрәнүне башлап җибәрә: герой үз хисләре, җәмгыять хөкеме һәм кире кагылудан курку белән көрәшә.