„Osoby pragnące szczęścia“ autorstwa Shigeru Musashimichi to powieść napisana na początku XX wieku. Opowieść skupia się na intensywnym pragnieniu bohatera miłości i więzi z innymi ludźmi, a szczególnie na jego fascynacji kobietą o imieniu Tsuruko. Powieść dotyka tematów samotności, pożądania oraz społecznych oczekiwań wobec związków miłosnych. W prologu czytelnik poznaje narratora, który opowiada o swoim głębokim poczuciu samotności i tęsknoci za romantyczną więzią po nieudanych wcześniejszych związkach. Obserwując dwie pięknie ubrane kobiety, myśli o tym, jak od siedmiu lat nie ma żadnych relacji z młodymi, atraktywnymi kobietami. Podczas rozmyślań o swoich uczuciach rozwija coraz większą przychylność i miłość do Tsuruko, a także bierze pod uwagę trudności, z którymi musi stawić czoła, próbując z nią nawiązywać kontakt. Opowieść dokonuje bolesnego, ale głębokiego rozgrzewania tematów pożądania i złożoności ludzkich relacji, pokazując, jak bohater musi radzić sobie z własnymi emocjami, społecznymi oczekiwaniami oraz strachem od odrzucenia.