«刺靑» («Татуіроўка») Дзюніціра Танідзакі — раман, напісаны ў пачатку XX стагоддзя. Верагодна, сюжэт засяроджаны на персанажы 清吉 (Сэйкіці), маладым майстры татуіровак, чыя прафесія раскрывае перасячэнне сфер прыгажосці, болю і жадання ў грамадстве, якое шануе знешнасць і мастацтва, ствараючы шматграннае даследаванне чалавечых эмоцый і ўзаемаадносін. У пачатку «刺靑» паказваецца свет, дзе татуіроўка з'яўляецца адначасова формай мастацтва і сродкам самавыяўлення, прасякнутым культурным значэннем. Майстэрства Сэйкіці як татуіроўшчыка падкрэсліваецца: ён паказаны як чалавек, глыбока захоплены сваёй справай і які атрымлівае дзіўнае задавальненне ад болю, які прычыняе падчас нанясення татуіроўкі. Гэтае складанае перапляценне болю і прыгажосці задае тон яго будучай сустрэчы з таямнічай дзяўчынай, чые ступні зачароўваюць яго, запальваючы ў ім глыбокае жаданне сувязі і натхнення. Па меры развіцця апавядання мастацкія амбіцыі Сэйкіці і яго складаны эмацыйны свет паказваюць на такія тэмы, як жаданне, ідэнтычнасць і пераўтваральная сіла мастацтва, ствараючы багатую аснову для разгортвання гісторыі.