«Дэман» (Akuma) Дзюнаіціра Танідзакі — раман, напісаны ў пачатку XX стагоддзя. У творы даследуюцца тэмы жадання, неўрозу і цяжкасцей сучаснасці, з якімі сутыкаецца галоўны герой у гарадской Японіі. Праз яркія і складаныя вобразы персанажаў раман раскрывае псіхалагічныя ўзрушэнні, што ўзнікаюць, калі іх жыцці пераплятаюцца ў горадзе, перапоўненым і спакусамі, і трывогай. У цэнтры аповеду — Саэкі, малады чалавек, які нядаўна пераехаў у Токіа і ахоплены прадчуваннем бяды ды адчаем. Ён змагаецца са сваімі пачуццямі да стрыечнай сястры Тэрука, якая ўвасабляе адначасова прывабнасць і небяспеку, і адначасова сутыкаецца з трывожнай прысутнасцю свайго суперніка Судзукі. Унутраныя канфлікты Саэкі пагаршаюцца нарастаючым алкагалізмам і пакутлівымі ўспамінамі пра мінулае. Па меры таго як ён становіцца ўсё больш паранаідальным і апантаным, навакольны свет ператвараецца ў кашмарнае адлюстраванне яго страхаў, а ягоныя адносіны пачынаюць разбурацца пад ціскам напружання. Сюжэт уяўляе сабой змрочнае даследаванне чалавечага жадання, ідэнтычнасці і псіхалагічнага ціску грамадскіх чаканняў.