„Diabeł” (Akuma) Jun’ichiro Tanizaki to powieść napisana na początku XX wieku. To dzieło dotyka tematów pożądania, neurozy i problemów, z którymi musi stawić czoła bohater w świecie współczesnej Japonii. Poprzez wyraziste i złożone portrety postaci autor eksploruje psychologiczną chaos, jaki powstaje, gdy ich życia splétają się w mieście pełnym pokuszeń i niepokoju. Akcja skupia się na Saeki, młodzieńcu, który niedawno przeniósł się do Tokio i odczuwa strach oraz beznadzieję. Borywa się z uczuciami do swojej kuzynki Teruko, która symbolizuje zarówno urok, jak i niebezpieczeństwo, a jednocześnie musi stawić czoła presji ze strony swojego rywala – Suzuki. Wewnętrzne konflikty Saeki pogłębiają się wraz z rozwojem jego alkoholizmu oraz powracającymi wspomnieniami z przeszłości. Gdy staje się coraz bardziej paranoiczny i opętany obsesjami, świat wokół niego przerasta w kosmiczny koszmar wyobraźni, a jego relacje z innymi osób zmierzają w stronę coraz większego napięcia. Opowieść to mroczna analiza ludzkiego pożądania, tożsamości oraz psychologicznego ciśnienia wynikającego z oczekwań społecznych.