Jun’ichiro Tanizaki’nin “刺靑” adlı eseri 20. yüzyılın başlarında yazılmış bir romandır. Hikaye, fiziksel görünüm ve sanatı değer veren bir toplumda yaşayan genç bir dövme sanatçısı olan Seikichi karakteri etrafında gelişmektedir. Bu karakter aracılığıyla insan duyguları ve ilişkileri derinlemesine incelenmektedir. “刺靑”ın başlangıcında, dövmenin hem bir sanat biçimi hem de kültürel bir öneme sahip bir kendini ifade aracı olduğu bir dünya tanıtılır. Seikichi’nin dövme sanatındaki ustalığı vurgulanır; işini büyük bir tutkuyla yapan ve dövme yaparken yaşattığı acıdan tuhaf bir zevk alan bir kişi olarak tasvir edilir. Acı ile güzelliğin bu karmaşık etkileşimi, onun daha sonra ayakları tarafından büyülenen ve derin bir bağlantı arzusuyla dolu olan gizemli bir kızla karşılaşmasının temelini oluşturur. Hikaye ilerledikçe, Seikichi’nin sanatsal hırsları ve karmaşık duygusal dünyası, arzu, kimlik ve sanatın dönüştürücü gücü gibi temaları ortaya çıkararak hikayenin gelişimi için zengin bir temel oluşturur.