کتاب «سخنرانیهای مارک تواین» اثر مارک تواین، مجموعهای از آثار خطابهای است که در اواخر قرن نوزدهم پدید آمدهاند. این مجموعه شامل سخنرانیهای گوناگونی است که دیدگاههای تواین دربارهٔ جامعه، سیاست و فرهنگ را آشکار میکنند و هنگامی که او به موضوعاتی از آموزش و حکومت گرفته تا حکایتهای شخصی و مشاهداتش دربارهٔ رفتار انسان میپردازد، بذلهگویی و طنز تیزبینانهاش را به نمایش میگذارند. در آغاز این اثر، مقدمهای از دبلیو. دی. هاولز آمده است که در آن به سبک خطابهای منحصربهفرد تواین میپردازد و بر تأثیرگذاری سخنان او هنگام بیان شفاهی، در مقایسه با شکل نوشتاری، تأکید میکند. استعداد تواین هم بهعنوان نویسنده و هم اجراکننده برجسته میشود و توجه ویژهای به توانایی او در مجذوب کردن و درگیر ساختن مخاطبان معطوف میگردد. پس از آن، خواننده با حکایتی طنزآمیز و جذاب از زندگی خود تواین آشنا میشود که تجربههای او با چهرههای برجستهٔ ادبی را نشان میدهد و لحنی پدید میآورد که طنز را با اظهارنظری تأملبرانگیز متعادل میکند. این مقدمه به قرار دادن سخنرانیهای تواین در چارچوب میراث ادبی گستردهتر او کمک میکند و جذابیت و دسترسپذیری صدای او را آشکار میسازد.