U. B. Yeytsning «Yaxshilik va yovuzlik g‘oyalari» asari XX asr boshlarida yozilgan insholar to‘plamidir. Ushbu asar she’riyat, ramziylik va ommabop adabiyotning tabiati kabi turli mavzularni o‘rganib, Yeytsning san’at va jamiyat kesishuvini anglashga urinarkan, irland madaniyati va adabiyotiga chuqur qiziqishini aks ettiradi. Insholar teran falsafiy ruhda yozilgan bo‘lib, ularda she’riyat estetikasi bilangina emas, balki adabiyotning ma’naviy va madaniy oqibatlari bilan ham bahs yuritiladi. Kitob boshida muallif «ommabop she’riyat» tushunchasiga murojaat qiladi va Yosh Irlandiya jamiyati tarkibidagi avvalgi tajribalarini yodga oladi. Yeyts irland shoirlari haqidagi suhbatlarni eslab, ularning ijodining romantik jozibasiga qoyil qolishini, ayni paytda badiiy qadrini tanqidiy anglashini ifodalaydi. U ingliz ta’siridan xoli, irland tajribasi bilan hamohang bo‘ladigan yangi she’riyat uslubini yaratish istagini bayon etar ekan, madaniy-adabiy o‘zlikni shakllantirishdagi qiyinchiliklarni ham tan oladi. Ushbu kirish qismi Yeytsning badiiy ifoda zamiridagi yanada chuqur falsafalarni va uning milliy o‘zlik bilan aloqasini tadqiq etishiga zamin yaratadi hamda ijodkorlik bilan folklor, siyosat va ma’naviyat o‘rtasidagi murakkab munosabatni ko‘rsatadi.