«ایدههای نیک و بد» اثر دبلیو. بی. ییتس، مجموعهای از جستارهایی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شدهاند. این اثر به موضوعات گوناگونی، از جمله شعر، نمادگرایی و ماهیت ادبیات عامهپسند میپردازد و درگیری عمیق ییتس با فرهنگ و ادبیات ایرلندی را، هنگامی که او با پیوند میان هنر و جامعه دستوپنجه نرم میکند، بازتاب میدهد. جستارها عمیقاً فلسفیاند و نهتنها زیباییشناسی شعر، بلکه پیامدهای معنوی و فرهنگی ادبیات را نیز بررسی میکنند. نویسنده در آغاز کتاب به مفهوم «شعر عامهپسند» میپردازد و تجربههای پیشین خود را در انجمن ایرلند جوان بازمینگرد. ییتس گفتوگوهایی درباره شاعران ایرلندی را به یاد میآورد و هم تحسین خود را نسبت به جذابیت رمانتیک آثار آنان و هم آگاهی انتقادیاش از این جذابیت در برابر ارزشهای هنری آثارشان بیان میکند. او تمایل خود را برای پرداختن به سبکی نو در شعر ابراز میکند؛ سبکی که با تجربه ایرلندی هم resonانس باشد و از تأثیرات انگلیسی متمایز شود، در حالی که چالشهای شکلدادن به هویتی فرهنگی و ادبی را نیز به رسمیت میشناسد. این آغاز، زمینه را برای کاوش ییتس در فلسفههای عمیقترِ پشت بیان هنری و ارتباط آن با هویت ملی فراهم میکند و از رابطهای پیچیده میان خلاقیت و فرهنگ عامه، سیاست و معنویت خبر میدهد.